PRZEBIBETON (łac. puncture concretus) - dziwny kwiat, bo zakwita tylko raz do roku, pod koniec czerwca w jedynym miejscu na świecie: przy klasztorze Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach Panewnikach, na Kalwarii, przy VII stacji Drogi Krzyżowej, tuż obok rzeczki Kłodnicy.

Z wyglądu przypomina trochę tulipana - ale nim nie jest, albo inną cebulową bylinę z rodziny liliowatych.

Istnieje tylko jedna jego odmiana na świecie.

Przebibeton przybiera różne kolory; najczęściej spotykany jest w odcieniach zieleni. Dla wybranych może być też w formie statuetki.

Przebibeton to kwiat symbolizujący nadzieję na lepsze, czystsze jutro i dlatego stał się on także symbolem Festiwalu Piosenki Ekologicznej EKOSONG.

O Przebibetonie śpiewane są także piosenki. Poniżej zamieszczamy jedną z nich:

MAŁA EKOLOGIA

Słowa: o. Igor Bartoszek OFM

Muzyka: Zespół „Krewni i znajomi Ludwika”

1. Zachwyć mnie Panie Twoim stworzeniem,   A fis

Chociażby makiem kwitnącym w zbożu.   G A

Niech radość we mnie budzą codziennie   A fis

Wszelkie stworzenie żyjące w morzu.   G A

Daj pojąć rzeczy dawno pojęte,   A fis

Zrozumieć sprawy już zrozumiane,   D A

Że człowiek ziemi miał być opiekunem   D A

A nie jej katem i tyranem.   E

Bo przyjdzie chwila gdy znikną drzewa,   A fis

Zginą zwierzęta w klatkach stłoczone,   G A

A człowiek płakał będzie i prosił   A fis

O kwiatek zwany "przebibetonem".   G A

Ref. Nie trzeba dużo by pomóc Ziemi,   D E A

Przyczynić się trochę do jej ratowania.   D E A

Wystarczy tylko pokochać drzewa,   D E fis

Dłonią zasłonić kwiat od zadeptania.   G D E

2. Gdzie nie spojrzę widzę Ciebie,

A właściwie odblask chwały.

Niezmierzonej Twej potęgi

Cud stworzenia doskonały.

W żółtym kwiatku co nieśmiało

Wyrósł w szparach chodnikowych.

W locie pszczoły niestrudzonej,

Co miód zbiera akacjowy.

W szumie drzewa i w potoku

Skały gór obmywającym.

I w spienionym wodospadzie

Barwy tęczy skrywającym.

Wszędzie Ciebie umiem dostrzec,

Twa obecność radość budzi.

Tylko czemu tak Cię mało

W betonowych tworach ludzi?

3. Za wodą czystą tęsknię. Panie,

Za leszczem w stawie, pstrągiem w potoku.

Za wodą czystą tęsknię nieustannie,

Czystą jak łza co kręci się w oku.

O błękit nieba proszę, Panie,

Błękit bez spalin, błękit bez dymu.

O błękit nieba proszę nieustannie,

Daj błękit nieba stworzeniu Twemu.

O zieleń ziemi błagam, Panie,

Kwiaty w ogrodach, kwiaty na łące.

O zieleń ziemi błagam nieustannie,

Przemień nam serca w łąki kwitnące.